Ang hirap palang bumangon sa umaga lalo na’t alam mong holiday pero may pasok ka sa trabaho at umuulan pa. That’s why – late na naman ako. As usual.

Kamusta naman feel na feel ko ang linggo ng wika dito sa blog ko ngayon. Lahat ng nag co-comment ay wikang Filipino din. Medyo mahirap nga lang pero nakakatulong na din para maisaayos ko ang barok kong Tagalog. Isang linggo na lang, back to regular programming na din tayo. September na… hmm, apat na bagay lang ang naalala ko kapag malapit na ang “ber” na buwan. Una, yung fiesta sa hometown ko (Peñafrancia) hindi nga lang ako sure kung makaka-uwi ako. Pangalawa at pangatlo yung birthday ng Papa at Mama ko sa October & November. At pang-apat – abah cyempre, Pasko na! Hay, ang bilis noh?!

Pumunta nga pala ako sa Taste of Asia Part 2 with the boyfriend. Ang sabi, bloggers party daw yun pero ewan ko… siguro hindi ko lang masyadong feel kasi wala ako sa Part 1. Para akong nanood ng pelikula na hindi alam kung ano ang nangyari. Ano yun? Ba’t ganun? Sino siya? Sino ako? Tara, uwi na tayo.

Or siguro may topak lang talaga ako noong araw na yun. Kaya ang new note to self ko ngayon: Never go to parties /events kapag may PMS at weekdays dahil pagod ka sa trabaho lalo na’t kung ito’y after office hours at may pasok pa kinabukasan.

Bukod doon ay fashionably late na naman ako kaya’t konting konti din lang ang link love ko ngayon. Here are the bloggers na nakapag hi-hello ako kahit papaano: Marc, Jun, Juned, Jozzua, Shari (nakilala ko na din ang kanyang cute na kapatid si Robby), Chris and hsi wife Apple, Darwin, LA, Jomar, Ganns, Jedi, Jouel at nakita ko din yung mga dating officemates ko. And of course yung gorgeous friends ko din: Mae, Riz and Joni. Meron pa kaming tatlong kasama, ang kaso hindi naman ipinakilala ni Joni (bleh). Ang nasabing event nga pala ay sponsored ng SM Hypermarket.

Isa sa nakakatuwang ugali ng Pinoy ay ang kanyang creativity sa paggawa ng panibagong sariling wika na hanggang ngayon ay hindi ko alam kung saan o ano ang pinagmulan.

Sa opisina, sa mall, sa mga blogs o twitter man ay mapapansin mo na agad ang mga kakaibang phrases na sadyang nakakatuwa namang pakinggan. Tulad na lang ng “Kamusta naman yun” na kadalasang idinudugtong sa hulihan ng isang sentence na may similar meaning sa expression na “O, di ba?”

Andyan din ang “Carry naman”.Una ko tong narinig sa isang ka-opisina pagkatapos naming pag-usapan ang isang design project at sinabing: “Carry ba Liz?”. Meaning “Kaya ba” or “Okay lang”

Meron din namang mga nonsense talaga na hindi mo alam kung nakakatuwa o nakaka-asar. Minsan yung isang HTML developer namin sabi: “Liz, nag save as ako nung PSD mo, yun na lang edit mo. Ang file name – achuchuchu.psd.”

At ano naman yung “achuchuchu”? Wala lang. Hahaha.

Yan ay ilan lamang sa mga salitang urban ng Pinoy. Marami pa yan, kaya lang luma na yung iba. Ang nabanggit ko ay yung medyo naririnig ko lang recently. Ay, meron pa din pala yung “amf”. Madalas ko ring marinig eto at swear hindi ko alam ang ibig sabihin nito. Enlighten me. Ok na, na-google ko na hehe.

Sa salitang English ay marami na ring ganito. Sa katunayan, may dictionary na nga sila at ito’y tinawag nilang Urban Dictionary, a slang dictionary where you can define your world. Hmmm, gumawa rin kaya tayo ng urban pinoy version dictionary?

Haha, wag na. Gaya- gaya na naman.

Linggo ng Wika ngayon – I guess this is my chance to practice Tagalog sa pamamagitan ng pagsulat ng blog entries sa mga susunod at hanggang huling araw ng Agosto. Ito ay sa kadahilanang hindi naman ako laking Maynila (ako po’y Bicolana) kaya’t barok talaga ang tagalog ko. (Hmm, disadvantage nga lang nito ay kung paano babasahin ng Google Adsense at ng ibang advertisers ang tagalog entries na eto. Ok lang, pansamantala lang naman.)

Sa pagkakaalam ko, gusto ko naman yung Filipino subject noon. Natutuwa nga ako sa mga Pandiwa (verb), Pangngalan (noun), Pang-abay (adverb ba to?) at yung… ok, hindi ko na maalala. Ano nga yung pronouns at conjunctions sa Filipino?

Hay, hindi talaga ako papasa sa creative writing. Sa mga di nakakaalam, paborito ko din pong magbasa ng mga babasahing tagalog yung mga katuladi kay Bob Ong, mga Peyups articles /prose, saka yung ibang Tagalog blogs lalo na yung mga gawa ng bakla, masaya kasi nakakawalang stress (except Tagalog romance pocketbooks though) Haha, utang na loob. Wag naman yun. Ok, fine inaamin ko nakabasa na ako ng isa o dalawa ata … meron kaming kasama sa bahay dati na bumibili nun sa halagang limang piso. Ok naman yung iba. Pero di ko lang makayanan basahin sa lalo na yung mga detalye ng romansahan. Ahaha. Yay.

Sa mga librong tagalog, ok na sa akin yung Summit Books at mga gawa ni Jessica Zafra, Yung creative writing okay at magaling. Written in English pero paminsan-minsan may halong wikang Filipino din.

Napagusapan na din natin ang wika, nagkakaroon din po pala ng konting kaguluhan ngayon sa Wika2007 contest regarding sa online voting. Sa tingin ko, normal na nga talaga siguro ang mga ganitong bagay dito sa atin sa Paradise Philippines. Ang isang contest ay lagi ng may kasamang controversial issue. Kapag may election, may issue. Sa mga awarding at conferences kagaya ng Graphika Manila, issue pa din. Pareho din lang eto ng – kahit sinong umupo bilang Presidente ng Pilipinas ay for sure resign or impeach pa rin ang drama ng Pinoy.

(Ba’t kaya tayo ganun?)

Gayunpaman, iboto nyo na rin yung Wika2007 entry ko. Yung link po kung saan kayo boboto ay dito. Mabilis lang po ang registration, walang activation sa email promise :) Haha. Pero di ko kayo pinipilit. Nais kong iboto nyo eto kapag nagustuhan nyo lang. Salamat!

At syanga pala, bukas magaganap na ang Biggest Blogger party evah (sabi yan ni Riz). Taste of Asia part 2 etoh. Hindi ako nakadalo nung Part 1 kaya susubukan ko this time. Punta din kayo. Sponsored pala eto ng SM Hypermarket.